Είναι δικαιολογημένη η αντίδραση στη φορολόγηση των αγρών;

Με αφορμή την συζήτηση για τον νέο φόρο των ακινήτων και τις αντιδράσεις για την επιβολή φόρου στα αγροτεμάχια, πολλοί, κάτοικοι των πόλεων, άρχισαν να λένε ότι, επί τέλους, πρέπει να πληρώσουν φόρους οι αγρότες. Δεν καταλαβαίνουν προς τι η αντίδραση του αγροτικού κόσμου για ένα φόρο τόσο μικρό όσο 10-12€ το στρέμμα.

Για να ξεκινήσω: Ναι, οι αγρότες πρέπει να μάθουν να πληρώνουν φόρους!

Ας έρθουμε, λοιπόν, στο θέμα των φόρων στα αγροτεμάχια. Να εξετάσουμε το μέγεθος των κερδών των αγροτών από τα αγροτεμάχιά τους.

Σήμερα από 1 στρέμμα στάρι, ο αγρότης περιμένει ένα καθαρό κέρδος* της τάξης των 30 – 40€ τον χρόνο. Στις ελιές, άντε να περιμένει 80-100€ (αισιόδοξο το βλέπω…).

Ο φόρος των 10-12€ το στρέμμα μπορεί να φαντάζει λίγος, αλλά στο στρέμμα στο στάρι φθάνει το 40%…

Ας το πάρουμε και αλλιώς: Σήμερα το ενοίκιο 1 στρέμματος αγροτικής γης (εκτός Αττικής) κυμαίνεται από 10€ (βοσκότοποι) σε 40€ (απλά χωράφια) σε 80€ (εύφορα χωράφια) το στρέμμα τον χρόνο!

Πάλι, αν θεωρήσουμε ότι τον φόρο τον πληρώνει ο κύριος του αγρού, μιλάμε για φόρο της τάξης του 15-30%, ενώ στους βοσκοτόπους (4€ το στρέμμα) θα ήταν 40%.

Ναι είναι κακομαθημένοι οι αγρότες, αλλά, μήπως κάπου έχουν δίκιο; Ποια κοινωνική ομάδα δεν θα ξεσηκωνόταν αν τους έμπαινε ένας νέος φόρος της τάξης του 40% στα καθαρά τους κέρδη;

Και για να είναι ολοκληρωμένη η παρέμβασή μου, να αναφέρω: Ναι στην Αττική τα ενοίκια είναι από 100-200€ και ένας καλλιεργητής κηπευτικών μπορεί να βγάλει αρκετά κατοστάρικα καθαρά, το στρέμμα τον χρόνο. Εκεί, ο φόρος είναι ανεκτός, με την προϋπόθεση ότι το αγρόκτημα είναι μακριά από την θάλασσα…

* Να μη μπερδεύουμε το καθαρό κέρδος (πάνω στο οποίο φορολογούνται όλες οι επιχειρήσεις) με τον τζίρο του αγρότη!